پروتیین های اثرگر برخی از باکتریهای مهاجم دارای توالی EPIYA و یا توالی مشابه ان هستند که شامل اسید امینه های گلوتامیک اسید، پرولین، ایزولوسین، تیروزین و الانین می باشد و اغلب از طریق سیستم ترشحی نوع سه و یا نوع چهار به سلول میزبان منتقل می شوند و در اسید امینه تیروزین موجود در توالی های مذکور فسفریله می گردند. فسفریله شدن تیروزین موجود در پروتیین های اثرگر باکتریها، انها را قادر می سازد که با پروتیین های حاوی دمین SH2 سلول میزبان برهم کنش نمایند. اخیرا، نشان داده است که تعدادی از پروتیین های سلول میزبان نیز حاوی توالی های مذکور هستند و با فسفوریله شدن تیروزین قادر به برهم کنش با پروتیین حاوی دمین SH2داخل سلولی بطور اختصاصی می باشند. بنابراین فرض شده است که توالی های موجود در سلول های میزبان ممکن است توسط باکتریهای مهاجم ربوده شده و با برهم کنش با تعداد زیادی پروتیین های حاوی SH2 دومین سلول میزبانی مانند "شاه کلید" عمل کند که باعث برهم زدن مسیرهای پیام رسانی سلول می گردد. در همین ارتباط نشان داده شده است که در برخی از باکتریها EPIYA موتیف ساختار بدون تا خوردگی و دارای خاصیت انعطاف پذیری دارد. تا کنون ساختار پروتیین های میزبانی حاوی توالی های EPIYA شناخته نشده است. در این مقاله مروری، نقش های عملکردی توالی های EPIYA در توکسین های باکتریایی و پروتیین های میزبانی را به عنوان توالی های کلیدی در جهت برهم زدن مسیرهای پیام رسانی سلولی و خطر بروز سرطان مورد بررسی قرار می دهیم.